|
<- wstecz
PODSTAWOWE ZASADY STOSOWANIA BLACH
CYNKOWO-TYTANOWYCH
Obróbka
blach cynkowo-tytanowych
Jednoczesne
stosowanie różnych metali
Układanie
blach
Łączenie
blach

Lutowanie

Połączenia poprzeczne

Połączenia podłużne

Umiejscownienie haftek
stałych i przesuwnych
Przewietrzanie
dachu
I. Obróbka blach cynkowo-tytanowych.
Duża plastyczność blach cynkowo-tytanowych umożliwia dowolną
ich obróbkę, z jednym zastrzeżeniem - temperatura nie powinna
być niższa niż +10oC. Przy niższej temperaturze obrabiane
brzegi należy ogrzewać. Przy zaginaniu blachy należy zachować promień
gięcia ok. 2 mm.
II. Jednoczesne stosowanie
różnych metali.
Elementy wykonane z różnych metali nie
mogą stykać się ze sobą jeśli mogłoby to prowadzić do korozji
kontaktowej lub innych niekorzystnych oddziaływań.
W obecności elektrolitu (woda deszczowa, wilgoć zawarta w materiałach
budowlanych) powstaje niebezpieczeństwo korozji elektrochemicznej
(tworzenie się ogniw galwanicznych).
Łączenie metali
| |
Al |
Pb |
Cu |
Nierdzewka |
Ocynk |
| Zn |
+ |
+ |
- |
+ |
+ |
Jony miedzi zawarte w spływającej wodzie
mogą przyczyniać się do korozji powierzchniowej blachy cynkowo-tytanowej.
Dlatego blacha ta względem przepływu wody nie
powinna znajdować się poniżej stosowanych materiałów miedzianych.
III. Układanie blach.
Najlepszym podłożem
pod blachę cynkowo-tytanową są deski grubości 20-40 mm i szerokości
80-140 mm tworzące pełne deskowanie.
Blach cynkowo-tytanowych nie wolno układać
bezpośrednio na papie asfaltowej, sklejce lub deskach impregnowanych
środkami do ochrony drewna zawierającymi w swoim składzie sól, gdyż
materiały te pod wpływem wysokiej temperatury wydzielają kwaśne związki
chemiczne działające niszcząco na blachę.
Jako materiał tworzący przestrzeń przewietrzania pod blachą oraz chroniący
przed wpływem wymienionych środków należy
Enkamat
7008.
dalej -> |